En dan slaat de lichte paniek stiekem toe…

IMG_1108 2Tja, trainen voor marathons betekent in mijn geval trainingsschema’s waar je je een paar maanden aan moet houden. Zeker drie keer in de week hardlopen. Soms vier keer. Duurlopen en intervallen. Letten op wat je eet en drinkt, zodat je steeds goed herstelt. Voldoende rusten en slapen. En de discipline opbrengen om het al die tijd vol te houden. Dat levert me meestal geen problemen op. Maar voor deze marathon voelt het toch allemaal net even iets anders…

Want hoe bereid je je nou voor op een marathon op hoogte, in ons kikkerlandje op zeeniveau? Hoe stoom je jezelf klaar voor een aantal kilometers pittig klimmen aan het einde van een marathon als de hoogste heuvel in de buurt maar zo’n 45 meter hoog is? En hoe zorg je dat je klaar bent voor rennen in de warmte als de omstandigheden waarin je in Nederland traint fris of zelfs koud zijn?

Comfortzone, NOT!

De afgelopen dagen dringt het ineens tot me door dat deze marathon alles behalve een eitje gaat zijn. Dat dit echt ‘out of my comfortzone’ lopen wordt in Kenia. Nog los van alle indrukken die ik in dat land ga opdoen in de week voordat ik uberhaupt ga rennen op 18 mei 2018 en de invloed die deze op me gaan hebben.

Een lichte vorm van paniek dient zich stiekem aan… Dan probeer ik mezelf gerust te stellen met gedachten als ‘ik hoef geen tijd te lopen, ik mag er net zo lang over doen als ik nodig heb’ en ‘ik kan altijd stukken wandelen’. Toch helpt dat niet echt kan ik je vertellen… Wat nu?

Gelukkig doen we het samen!

IMG_0968Het scheelt een hoop dat we het samen gaan doen. En dan helemaal samen met twee toppers uit mijn directe omgeving, Yvonne en Walter. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen 😉

Ook lopen met de KennemerRunners helpt. Pak je automatisch wat bergjes mee in de duinen. Laatst nog de Bergenloop. En aan motiverende woorden en gezelligheid geen gebrek.

En ik weet waar ik voor lopen gaat. Dat helpt. Net als alle steun en lieve berichtjes van iedereen om me heen. De gedachte dat ik de marathon niet uit ga lopen, zit echt niet in mijn hoofd. Het gaat me lukken!

Maar toch…

Ik zal op een andere manier moeten gaan trainen dan ik gewend ben. Die duurlopen krijg ik er wel in. Kracht, daar zit voor mij de winst. Kracht in mijn benen, billen en core. Spier versterkende oefeningen dus.

Note to self: over minder dan een half jaar zijn we al aan het lopen. Vanavond gaan we hiermee beginnen (het regent toch)! Leg de Hip ‘N Thigh spullen maar vast klaar!

Adem in adem uit

IMG_1106Ook heb ik het boek Zuurstofwinst gelezen. Fijne tip van een mede Unicef loopster! Interessante theorie met betrekking tot je ademhaling. Relevant voor het simuleren van hoogte stages. BOLT-scores en adempauzes zijn nieuwe begrippen voor me. Ook daar gaan we mee aan de slag. Stap 1, opletten dat ik gedurende de dag en nacht alleen door mijn neus ademhaal. Dat valt nog niet mee!

En dan aan de slag met loopschema. Niet te vroeg mee beginnen, maar december / januari gaat het toch wel worden als je het hebt over opbouwen van je afstanden. Tot die tijd in ieder geval de 21 km in de benen houden. Dat komt wel goed. Zondag staat de 21 km van de Tis voor niks loop op de agenda.

Ach ja en als die paniek me dan zo nu en dan toch naar de keel grijpt, dan is dat maar zo. Zal er wel bij horen. Op naar de spierpijn morgen 😉

2 thoughts on “En dan slaat de lichte paniek stiekem toe…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s